Gjurmet e dashurise

[Staf-Shkodra]

Eshte shume e veshtire te kesh kujtime te bukura mbi nje histori te mbaruar. Fundi shkaterron pothuajse gjithesine e historive.
Nje histori e vertete nuk ka kohe te konsumohet nga fundi i saj. Nje histori me rendesi nuk arrin te harrohet kur nuk vlen me.
Ne nje dashuri qe eshte duke lindur, perpara se jeta e perditshme te thithi energjite e dashurise, jetojme ne nje dimension jo real, jashte nga koha e nga hapesira ku levizin njerezit e zakonshem te cilet nuk jane te sapodashuruar. Ai eshte momenti me rendesi, ai ne te cilin dhimbja lulezon pas pasionit qe djeg...
Nje dashuri e vertete eshte vetem ajo qe len gjurmet e saj. Nje dashuri pa dhimbje nuk ka kuptim sikurse nuk ka kuptim nje dashuri pa gezim.
Dashuria ekziston nqs eshte e lumtur, ose me mire, der sa momentet e lumturise jane ne vazhdueshmeri. Nje dashuri jo elumtur eshte nje dashuri perverse. nuk eshte si ne HISTORI, ku popujt te cilet kane vuajtur nga nje diktature lejne gjurmet e veta me vepra monumentale; sepse ne fakt monumentet e medha, jane pikerisht simbole te atyre njerezve qe s'kane qene te lumtur.
Dashura len gjurme jo materiale, te mbushura me emocione qe rikthehen here pas here. Nje histori shume e bukur pra nuk len asgje tjeter pervec se gjurmeve qe brejne neper kujtime, edhe se me ndonje mesim...


P. S Nqs keni ndonje fraze mbi dashurine tuajen apo te huajen:P na e sillni po patet deshire ketu!


ciao nga era!
_________________
"Io amo gli uomini che cadono, se non altro perchè sono quelli che attraversano" (Nietzsche)