Ka burre qe di te thote me fal?

[Staf-Shkodra]

Duke lezuar Gazeten shekulli, syri me vajti tek nje shkrim nga nje lexues i cili kishte rreshtuar ne kete menyre keto vargje:

Me çdo gjallesë krahasohen
K`ta politikanët tanë
Veç me sjelljen njerëzore
Asgjë të përbashkët s’kanë.

Krahasohen lehtë me Gjarpnin
Nga mënyra si kafshojnë
Ngjajnë shumë me Gomarin
Nga mënyra si drejtojnë.

Krahasohen me Çakallin
Nga mënyra si sulmojnë
Kur e mbrojnë veten e tyre
Dhe Luanit ia kalojnë.

Nga natyra si kusarë
Në pushtet si pashallarë
Dhe fodullë dhe të shpëlarë
Hem të dhjerë, hem krenarë.

S’nxori një kjo “politikë”
Që të dijë të thotë “Më fal!”
Për ato që kanë ndodhur
Me dekada mbi shqiptarë.

Nisur që nga shtet’i parë
E në ditët që jetojmë
Nuk po dimë ndonjë burrë
Ta kujtojmë e ta nderojmë.

Zogu na mori paratë
E nuk tha “Më fal” qafiri
Ato që s’mori me vete
Erdhi i mori i biri.

Enveri vdiq pa na thënë
Na la pas kët’ klasë-rrumpallë
Që kurrë nuk i bëri goja
Ti thotë popullit “Na fal!”.

Ramizi është ende gjallë
Bën mirë para se të vdesi
T’i kërkojë popullit ndjesë
Atje ku puna nuk eci.

Berisha nuk kërkon falje
As për lekët, as për votën
As për qindra shqiptarë
Që vazhdon t’u hajë kokën.

Nano falje? Çfarë shakaje…
Një ditë kur t’i dalë rakia
Të jetë esëll të kujtojë
Ditët nga pushtet’i tija.

Racë e ulët, shifni botën
Dalin edhe thonë “Më fal!”
Për gabime që të tjerët
Bënë dyqind vjet më parë.

Ju u kap me presh në dorë
Por, jo falje nuk kërkoni
“..Rrini mos na hani m…”
Duket sikur po na thoni.

U dha ky popull pasuri
Që s’e kishit ëndërruar
U duket vetja të mençur
Ju lyrashë të zbukuruar.

Uluni me këmbë në tokë
“O popull, na fal” të thoni
Nxirreni at’fjalë të shkretë
Që shpirtin ta lehtësoni!

Ndryshe, popull kapi zverkut
Futua kokën në kanal
Mos i ler andej të dalin
Pa thënë njëmijë herë “Më fal!”.

Nuk jam me idene qe politikanet apo kushdoqofte te kerkojne fatje per cdo gje, por qe te jene te zote te marrin parasysh pergjegjesite e tyre e qe te mundohen me se paku ta zvogelojne dramen e shkaktuar nga to e nga mosqeverisja e mire e asaj qe kishin ne dore, ose ta kompensojne te keqen me vepra publike qe edhe njeriu i thjeshte (me pak fjale populli) mos kerkoje bukurite e cdo gjeje jashte vendit te vet, por te krenohet edhe nje dite te rikthehet ne vendin e tij per te punuar e per t'u munduar per Shqiperine.

S'ka njeri qe nuk ben gabime, por jo si ne vendin tone qe shpesh here ne vend te shmangim gabimet ne ia mbathim nga frika e rikthehemi per pushtet kur as shteti s'ka me nevoje per shtet...

Sic i ka thene edhe lexuesi me siper, nga Historia dime shume mire cfare zgjedhje politike jane bere nga Zogu, Enveri e Ramizi e Fatosi me rradhe e keto tashme kane kaluar prandaj eshte e kote qe te qash mbi "qumeshtin e derdhur" sepse nuk mblidhet dot me; por me shqeteson ajo qe ndodh sot ne kohen "Berisha":
si eshte e mundur qe ky popull vazhdon akoma e zgjedhi (votoje) nje njeri qe na drejtoi drejt gjendjes se mjere te 97 e qe riperseriti qeverisjen e keqe edhe ne 2008 duke marre parasysh ngjarjet e Gerdecit e gjithcka qe po vjen si pasoje e kesaj ngjarjeje te dhimbshme.
Por me teper me vjen cudi se si nje politikan, se si nje burre shteti, qe eshte betuar per te miren e ketij shteti e te popullit te tij; si nje njeri i tille nuk arrin te japi doreheqjen e t'ia leje kete detyre dikujt me te zoti ne menyre qe te qeverise ne vend te tij, sepse per mendimin tim nje politike e tille eshte vetem falimentim dhe shteti yne i ri, qe pret deri ne frymen e fundit afrimin me Perendimin, afrimin me zhvillimin e me mireqenien pas kaq e kaq kohe roberie ka te drejte te kete liri, sepse fundja edhe vete demokracia kete ka si qellim: garantimin e lirive themelore per njeriun (jete e mire, pa u kushtezuar nga papunesia e nga korrupsioni i tepert, edukim per nje te ardhme me te mire e per nje kulture sa me te gjere e nje shendetesi te mire qe mos kemi nevoje t'i drejtohemi vendeve te huaja edhe per operacionin me te vogel).

Jepni edhe ju mendimet tuaja per kete aspekt! (Jeni pro apo kundra doreheqjes se udheheqesve te tille?)
_________________
"Io amo gli uomini che cadono, se non altro perchè sono quelli che attraversano" (Nietzsche)